طراحی مدل بهبود تجاریسازی در صنعت PVC با تأکید بر نقش فناوریهای نوظهور
دوره 5، شماره 2، تابستان 1405، صفحه 61-83
https://doi.org/10.22034/jnamm.2026.585461.1312
علیرضا سالک، محمود احمدی شریف، موسی رضوانی چمن زمین، سید محمود هاشمی
چکیده هدف این پژوهش طراحی مدل بهبود تجاریسازی در صنعت PVC با تأکید بر نقش فناوریهای نوظهور میباشد. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و ازنظر رویکرد کیفی و از نظر چگونگی تحلیل داده ها اکتشافی میباشد. جامعه آماری پژوهش را 15 نفر از خبرگان حوزه صنعت PVC که شامل مدیران فنی و تولید کارخانجات، متخصصان فرمولاسیون و تحقیقوتوسعه، و اعضای هیئت علمی در حوزه پلیمر و مدیریت فناوری، تشکیل دادند، که با استفاده از روش نمونه گیری نمونهگیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه نیمه ساختاریافته استفاده گردید. برای تجزیه و تحلیل دادهها از رویکرد تحلیلتم و از نرم افزار MAXQDA استفاده گردید. نتایج نشان داد که کدهای اولیه استخراجشده در قالب پنجتم سازماندهنده شامل «فشارهای محیطی بر تجاریسازی»، «قابلیتها و ظرفیتهای فناورانه»، «عوامل سازمانی و مدیریتی»، «فرآیندهای بازار و تجاریسازی» و «پیامدها و دستاوردهای تجاریسازی» طبقهبندی شدند. در نهایت، تم فراگیر پژوهش تحت عنوان «بهبود تجاریسازی توسط فناوریهای نوظهور در صنعت PVC» شناسایی گردید. یافتههای پژوهش نشان داد که بهرهگیری از فناوریهای نوین، ارتقای ظرفیتهای فناورانه، تقویت مدیریت دانش، توسعه تعاملات بازارمحور و بهبود زیرساختهای سازمانی، نقش تعیینکنندهای در افزایش اثربخشی فرآیند تجاریسازی در صنعت PVC دارند. نتایج این پژوهش میتواند بهعنوان چارچوبی کاربردی برای مدیران صنعتی، سیاستگذاران و فعالان حوزه پلیمر در جهت توسعه تجاریسازی محصولات و فناوریهای نوآورانه مورد استفاده قرار گیرد.
