الگویابی ساختاری تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار سبز با نقش میانجی آگاهی زیست محیطی و نقش تعدیل کننده تعهد سبز مدیران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی (کمی)

نویسندگان

1 گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه حسابداری، دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

چکیده
تحقیق حاضر به‌دنبال بررسی تأثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر رفتار سبز با نقش میانجی آگاهی زیست‌محیطی و نقش تعدیل‌کننده تعهد سبز مدیران در صنایع غذایی زاهدان بوده است. روش پژوهش با توجه به هدف آن، کاربردی و از حیث شیوه اجرا، کمی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- همبستگی می‌باشد. جهت گردآوری داده‌های پژوهش از پرسشنامه‌های استاندارد بر اساس طیف ۵ درجه‌ای لیکرت استفاده شد. روایی محتوایی ابزار توسط متخصصین و خبرگان تایید و برای سنجش پایایی ابزار، روش آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد استفاده قرار گرفته است. با توزیع پرسشنامه، روایی ابزار با سه روش روایی سازه (مدل بیرونی)، روایی همگرا (AVE) و روایی واگرا سنجیده شده است. مقدار AVE برای تمامی متغیرها بزرگ‌تر از ۵/۰ برآورد گردید. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS و PLS3 استفاده شد. نتایج مدل‌سازی معادلات ساختاری با نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس نشان داد که مدیریت منابع انسانی سبز، آگاهی زیست‌محیطی و تعهد سبز مدیران همگی نقش مؤثری در تقویت رفتارهای سبز کارکنان و پیشبرد اهداف زیست‌محیطی سازمان دارند. همچنین آگاهی زیست‌محیطی به عنوان عامل میانجی و تعهد مدیران به عنوان متغیر تعدیل‌گر، مسیر نهادینه‌سازی رفتارهای سازگار با محیط‌زیست و پذیرش سبک زندگی شغلی پایدار را تسهیل و تقویت می‌کنند.د.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله English

Structural Modeling of the Effect of Green Human Resource Management on Green Behavior with the Mediating Role of Environmental Awareness and the Moderating Role of Managers’ Green Commitment

نویسندگان English

Mahboubeh Rahat Dahmardeh 1
Mostafa Taheri 1
Mahdie Taboli 2
1 1- Department of Management, Faculty of Management-Economics-Accounting, Payame Noor University, Tehran, Iran
2 Department of Accounting, Faculty of Management, Economics and Accounting, Payame Noor University, Tehran, Iran
چکیده English

This study aims to investigate the impact of Green Human Resource Management (GHRM) on green behavior, considering the mediating role of environmental awareness and the moderating role of managers’ green commitment within the food industries of Zahedan. In terms of purpose, the research is applied; in terms of execution, it is quantitative; and in its nature and method, it is descriptive-correlational. Data were collected using standardized questionnaires based on a 5-point Likert scale. Content validity was confirmed by experts, and reliability was assessed using Cronbach’s alpha and Composite Reliability (CR). Furthermore, construct validity was evaluated through three methods: structural validity (outer model), convergent validity (AVE), and discriminant validity. The AVE value for all variables was estimated to be greater than 0.5.Data analysis was performed using SPSS and SmartPLS 3 software. The results of Structural Equation Modeling (SEM) indicated that green human resource management, environmental awareness, and managers’ green commitment all play a significant role in reinforcing employees’ green behaviors and advancing the organization’s environmental goals. Additionally, environmental awareness as a mediator and managers’ commitment as a moderator facilitate and strengthen the path toward institutionalizing eco-friendly behaviors and adopting a sustainable professional lifestyle.

کلیدواژه‌ها English

Green Human Resource Management
Green Behavior
Environmental Awareness
and Green Commitment

  • تاریخ دریافت 30 فروردین 1405
  • تاریخ بازنگری 21 اردیبهشت 1405
  • تاریخ پذیرش 11 خرداد 1405